Torres Blancas - Szara wieża w Madrycie
Architektura w Madrycie: Torres Blancas - Szara wieża w Madrycie
Tak stare miasto jak Madryt posiada wiele zabytków architektury, które stają się symbolami rozpoznawalnymi wszędzie na świecie i wpisane są na trwałe w wizerunek miasta. Stolica Hiszpanii może poszczycić się takimi pocztówkowymi obiektami jak Pałac Królewski, katedra madrycka La Almudena czy Puerta de Alcala. Ale obok budowli zabytkowych każda epoka przynosi ze sobą nowe pomniki architektury. Jednym z nich jest szara wieża Torres Blancas.
Monumentalny gmach wybudowany został w latach 60 minionego wieku dla firmy budowlanej Huarte. Autorem projektu jest Francis Javier Saenz de Oiza, który otrzymał za niego prestiżową nagrodę European Excellence Award w 1974 roku.
Sama konstrukcja ma za podstawę cylinder otoczony naokoło charakterystyczni, okrągłymi balkonami. Wysokość sięga 71 metrów, budynek ma 21 pięter, na których znajdują się mieszkania i przestrzeń biurowa, oraz dwie kondygnacje na szczycie, gdzie na płaskim dachu wybudowano basen i zielone, żywe ogrody. Dzięki temu, że do budowy użyto wzmocnionego betonu, niepotrzebne były dodatkowe elementy wspierające konstrukcję, co na pewno negatywnie odbiłoby się na estetyce budowli.
Jednak pierwotny projekt nie został zrealizowany w całości. Początkowo miały to być dwie bliźniacze wieże, stąd liczba mnoga w nazwie. Torres znaczy właśnie wieże. Według początkowego pomysłu miały one być białe (blancas znaczy białe), co zamierzano uzyskać dodając do tynku barwnik ze sproszkowanego marmuru, jednak z powodu problemów budżetowych nie zrealizowano tych planów. Budynek pozostał szary, a dziś, po latach, mocno już przebija struktura betonu szpecąc jego wygląd. Nie przeszkadza to jednak nadal się nim zachwycać.
Na koniec warto nadmienić, że podstawą koncepcji de Oizy były założenia tak zwanej architektury organicznej w połączeniu z architekturą racjonalną. Wzorował się przy tym na idei Le Corbusiera i Franka Lloyda Wrighta, tworząc jednak nową jakość. W konstrukcji tej starał się nawiązać do drzewa, które pnie się ku górze. Uzyskał ten efekt przez ukształtowanie tarasów, wind czy klatek schodowych w sposób przypominający liście, czy gałęzie. Dopełniają tego drewniane okiennice i zielone dekoracje na poszczególnych tarasach, aż do samego dachu. Całość z każdej perspektywy, czy to z ziemi, czy z lotu ptaka przedstawia się niezwykle oryginalnie i pozostawia niezapomniane wrażenie budząc podziw zarówno dla projektanta za jego śmiałą myśl jak i dla budowniczych.
|
|
|
|